Drzewiecki Konrad Mieczysław (1871–1922), publicysta, pedagog, lingwista. Urodził się 19 II w Mińsku Mazowieckim, jako syn Nikodema, miejscowego burmistrza, i Anny z Januszewiczów. Nauki pobierał w II gimnazjum w Warszawie (1882–8), potem był wolnym słuchaczem w Politechnice Lwowskiej (1889), rzeczywistym studentem filozofii w Zurychu (1890), studiował chemię i zoologię w Karlsruhe (1891–2), znowu kształcił się na Wydziale Filozoficznym w Zurychu (1892–3) oraz studiował gramatykę sanskrycką u prof. Kagi. Jak w jego studiach tak i w ogłaszanych pracach widać brak jednolitego kierunku. Wydał sporo książek popularnych: Spacery z panem Karolem, W. 1895, Początki gramatyki języka polskiego, W-wa 1901 (szereg wydań za życia i po śmierci autora), O życiu i dziełach Mickiewicza, W-wa. 1901, wyd. II 1922, Składnia języka polskiego, W. 1902 (kilka wydań), Zarys metodyki języka polskiego, W. 1914, wyd. II 1922 (o naukowych pracach lingwistycznych p. niżej). Przekładał Nietzschego, Renouviera, Séailles’a, Diderota, Chamforta. Był redaktorem »Nowych Torów«, organu Związku Nauczycielskiego, W. 1911–4, wydał: 9 tomów »Biblioteki Klasyków Polskich« (1914). Od r. 1914 do 1918 studiował w Paryżu gramatykę porównawczą, zwłaszcza języków słowiańskich u Ant. Meilleta w École pratique des hautes études. Otrzymał tytuł élève diplomé tejże szkoły (przedtem jeszcze mianowany członkiem honorowym Bureau international de documentation éducative). Rezultatem tych studiów była rozprawa Le genre personnel dans la déclinaison polonaise (Collection Linguistique, t. VI). Z tego widać, że w zakresie językowym chciał się wydobyć ze swego dawniejszego kierunku elementarnie pedagogicznego. Przygotował też Teksty do nauki języka staropolskiego, wiek XIV i XV, wydane w r. 1924 pod redakcją i z dodatkami J. Baudouina de Courtenay. Ale nowości naukowych prace te nie przyniosły. Toteż po powrocie do kraju musiał poprzestać na stanowisku w warszawskiej Wolnej Wszechnicy, w Wyższej Szkole Handlowej i na Kursach Miłkowskiego. Podczas I wojny światowej rozwinął w Paryżu działalność polityczną i publicystyczną; pisał korespondencje do »Dziennika Kijowskiego«, należał do Komitetu stowarzyszenia pod nazwą «Union des Démocrates Polonais« z M. Skłodowską-Curie, Tad. Gasztowtem, B. Kozakiewiczem, I. Lipkowskim, B. Motzem, A. Szklarskim. (Komitet ten wziął sobie za zadanie uświadamianie dyplomacji państw koalicyjnych o konieczności odrodzenia Polski). W tej samej sprawie D. korespondował osobiście z American Commission to negotiate Peace, którego prezesem był Henzel. Zmarł po dłuższej chorobie sercowej w Nauheim 14 XI 1922.
Henryk Galle